Zoek
 
Sluiten
INDISCHE ENCYCLOPEDIE
Indopedia
INDOPEDIA
De Indische Encyclopedie
 

Index encyclopedie

Recepten, Gerechten

Djamu (Jamu) - medicinale kruiden , planten en vruchten. Ziekten & Kwalen

Indische Boekrecensies

Verhalen

Bladmuziek Krontjong

Bezoekers vanaf jun. '09

 17894795 Bezoekers

 44 Bezoekers online

rss Deze artikelen zijn ook met een RSS reader te lezen. :
https://www.indopedia.nl/data/nl-articles.xml

Tjihapit - Bandung - 5

Vanochtend hebben zelfs mannen van het bloemenkamp zakken rijst en mais voor ons binnen gedragen. Waarom dat moest, weten we niet. Af en toe krijgen we van de gaarkeuken ook rauwe groente, zoals lo-bak1 en laboe-ajer2, één keer zelfs worteltjes. Maar geen kippensoep of vis meer. Gelukkig wel melk. Morgen is het onze beurt weer. Veel mensen hier in het kamp lijden honger, omdat ze niet toekomen met de gaarkeukenrijst. Oebi komt er ook haast niet meer binnen. Wat ben ik blij, dat we van buiten zoveel rijst hebben meegenomen.

Gistermiddag is er boven ons een echte wolkbreuk geweest. Een verschrikkelijke bui! Het lekte overal in dit gammele huisje, tenminste in de bijgebouwen. Binnen lekte het op de kast. De riool achter ons huis stond tot een heel eind boven de rand vol en werd dus heerlijk schoongespoeld.
Mam en Friso waren net in het ziekenhuis, maar zijn toch door alle stromen naar huis gebaggerd. Bij de Oranje-gaarkeuken was het één zwembad. Sommigen jongens van die keuken zijn er ook echt in gaan zwemmen.

20-3-1944.

Gisteravond had ik zo’n slaap, dat ik niet verder schreef, maar in bed ben getold. Er is gisteren bij die harde regen een akelig ongeluk gebeurd op de Ananaslaan. Er is door het hoge water een meisje meegesleurd en verdronken. Ontzettend voor de moeder!

Zonet ging de gong en ons straathoofd, juffrouw van Dam, deelde mee, dat er morgen hoog bezoek zou komen. Dit kamp moest als kazerne beschouwd worden en wij dus als soldaten, die de bijbehorende consequenties ook moesten aanvaarden. Dus bijvoorbeeld om 10 uur de lichten uit. Verdere regelementen zouden we weldra te horen krijgen. Voor dat hoge bezoek morgen moet je de romp buigen, dus niet het hoofd. Er mag geen was of een kinderbox in de voortuin staan en de tuinen moeten er netjes uitzien. Onze tuin houden we vanzelf al netjes.

Alle planten doen het goed. De tomaten groeien prachtig. De eindjes prei uit de vuilnisbak van de gaarkeuken lopen ook al uit. Onze Mexicaanse zonnebloemen doen het zo fijn, elke dag hebben we bloemen binnen. Roelie heeft ook terrongpitjes3 gezaaid. Ze zijn opgekomen, maar het duurt erg lang voordat er daar vruchten aan komen. De framboos hebben we naar een zonniger plekje overgeplant en die schiet nu ineens veel harder op.

Woutertje staat nu elke dag met zijn box in de tuin, tenminste als het mooi weer is. Hij voelt zich goed thuis in zijn box. Hij kruipt en loopt er al een beetje in en amuseert zich vaak tij-den lang. Als het erg lang duurt, zoekt hij iets om op te sabbelen, een stukje tikar4, een blaadje of een draadje. Hij kan nu al zo enig naar pappie’s foto op het gele kastje kijken. Als je met hem voor het raam gaat staan en hem naar buiten laat kijken, is hij zoet en stil. Dan legt hij vaak één armpje op je schouder en dat is toch zo’n lief en vertrouwd gebaar. Als hij in de box staat en je steekt hem je handen toe, dan kan hij je zo verrukt aankijken. Dan zwaai ik hem hoog in de lucht en dan schatert hij van plezier. Zijn ogen zijn ook zo mooi, die lieve, donkerbruine schitteroogjes! Pappie, wat mist u veel.

We hebben net weer een geheim briefje van hem gehad. Iemand schreef in een briefje aan zijn vrouw: “Heb dagelijks contact met Friso, fijne kerel!” Toen volgde er een stukje, dat pappie zelf waarschijnlijk gedicteerd had: “Het gaat goed met me, ik weeg 66 kg en ben pas één dag ziek geweest. Erg blij met de zakdoek. Ik werk dagelijks op de ziekenzaal. ” Een poosje later hoorden we ook, dat hij op de zaal met besmettelijke ziekten werkt en daar elke Zondag preekt en dat de mensen daar veel aan hebben. Hij zag er ook heel goed uit.

-----------------------------------------------------------------------------------

  1. rettich, lang soort radijs
  2. peervormige vrucht met veel water
  3. soort aubergine
  4. mat

-----------------------------------------------------------------------------------

We zijn o, zo blij, dat het goed met hem gaat en dat hij werk heeft. Heel leuk, dat hij onze zakdoek met namen werkelijk ontvangen heeft! Wat zou hij grote ogen opzetten, als hij hoorde, wat voor wondjes Friso aan zijn voeten heeft. Het is namelijk Framboesia. Het was de diagnose van dr. van de Broek en een bloedonderzoek bevestigde dat. Nu krijgt hij elke week een injectie en we zijn erg benieuwd, of het zal helpen, want aan het personeel van Pasteur wordt nogal ge twijfeld.

De volksdansen op het pleintje gaan nog steeds door. Donderdags kan ik wel, maar op Woensdag niet, dan moet ik juist naar de C.J.C., die erg lijkt op de P.J.C. buiten het kamp. Ik vind het erg fijn. Je hoort af en toe eens over dingen spreken, waarvan je allang iets had willen weten. Bijvoorbeeld over: Het communisme en het christendom, of: Het beeld van Christus. En nog meer interessante dingen. Verder hebben we muziekmiddagen met gramofoon muziek natuurlijk. Af en toe ook een thee middag, kopje met suiker meebrengen. Eens was er ook een lezing over het prediken van het christendom onder de Chinezen in Holland. Heel interessant!

Ik heb nu ook een bijbelklasje van kinderen van zes jaar, hier uit de Rijpwijk. Er zijn in deze wijk ongeveer acht clubjes voor kinderen van 4-12 jaar. Mevrouw Mostert heeft dit georga-niseerd en ik heb toen de kinderen van 6 jaar gekregen. Friso en Paul gaan ook naar zo’n clubje. Het is op vrijdagmiddag om 6 uur Nippontijd, dus om half vijf. Daarna gaan we met hen zingen bij mevrouw Mostert of houden alleen de “juffen” een voorbespreking met haar. Er is zelfs al eens toverlantaarn vertoond van platen uit de bijbel. Dat vonden ze prachtig.

pag-71

pag-72

Als de kinderen er Vrijdags allemaal zijn, begin ik met ze en vertel dan een verhaal, leer hun een versje en eindig met een gebedje. Dat klinkt nu heel gemakkelijk, maar dat valt soms heel niet mee.

Een poos geleden is er een gebod uitgegaan van “toean1 Nippon”, dat de dames, die nog bui-ten het kamp worden aangetroffen, kaal geschoren zullen worden. Dat is ook werkelijk ge-beurd! Een paar van hen wonen achter mevrouw Oliviera. Ze kleden zich nu helemaal als jongen en dragen een petje. Er wordt ook nog erg gesmokkeld bij het bilik, hoewel het erg gevaarlijk is. Mevrouw de Weeger heeft laatst van ie mand nog een pond spek op de kop we-ten te tikken voor f 3.50. Het was ook gebilikt en erg goedkoop, vergeleken bij wat sommige andere mensen er voor vragen.

Ik stop nu, want het is laat en mijn teen moet nog verbonden worden, want ik heb er een kleine ontsteking aan.

28-3-1944.

Er werden pamfletten verspreid met de datum 9-3-2604 en de volgende inhoud: Instructies aan geïnterneerden in de kampen:

Ik ben van plan u te beschermen, zo doende uw bewegingsvrijheid te belemmeren. Onvermijdelijk, dat uw dagelijks leven moet verschillen van dat in vredestijd.
Ik zal u zeker met recht behandelen met navolging van de regels der mensheid en met beschouwing van uw manieren en gewoonten. Mijn principes zullen wellicht

verschillen met die in het verleden werden toegepast. Maar ik zal mijn uiterste best doen om u redelijk te behandelen zelfs in de kleinste geschillen met een besliste toewijding.


-----------------------------------------------------------------------------------

  1. meneer (Japan)

-----------------------------------------------------------------------------------


Creatie datum: 16/02/2017 10:47
Categorie: - Bosman, Anneke
Pagina gelezen 5820 keren


Reacties op dit artikel

Er heeft nog niemand gereageerd.

Nieuws van den dag uit het voormalig Nederlandsch-Indië