Zoek
 
Sluiten
INDISCHE ENCYCLOPEDIE
Indopedia
INDOPEDIA
De Indische Encyclopedie
 

Index encyclopedie

Tel. / adres boeken

Recepten, Gerechten

Djamu (Jamu) - medicinale kruiden , planten en vruchten. Ziekten & Kwalen

Indische Boekrecensies

Verhalen

Bladmuziek Krontjong

Bezoekers vanaf jun. '09

 18115804 Bezoekers

 24 Bezoekers online

rss Deze artikelen zijn ook met een RSS reader te lezen. :
https://www.indopedia.nl/data/nl-articles.xml

Malaria III– Djamu

Bij een hevige malaria aanval geeft men de zieke uitsluitend kelapa ijjo water drinken, zoveel de patiënt wilt. Wrijft het lichaam van de patiënt met een grove handdoek die bevochtigd wordt met warm azijnwater (een kwart liter wijnazijn in een halve liter kokend water). De huid moet goed rood worden. Het wrijven moet gebeuren van boven naar beneden en vooral tussen de schouderbladen langs de rug. De patiënt moet niet worden afgedroogd, maar eerst in een laken gewikkeld en dan in een wollen deken met warme kruiken in bed worden gelegd.

Heeft de patiënt goed getranspireerd, dan wordt hij verschoond, waarbij men moet oppassen, dat hij geen kou vat. Hij moet toegedekt blijven liggen en als hij dorst heeft, steeds weer kelapa ijjo water drinken.

Na het transpireren en urineren zal de koorts gedaald zijn. Men laat hem dan de gewone kininekuur volgen.

Kelapa of klapper of kokos
Latijnse naam: Cocos nucifera

Kokosolie (synoniem kokosvet of klapperolie) is een tropische olie, die wordt verkregen door persen of extractie van het witte vruchtvlees van de vrucht van de kokospalm (), de kokosnoot.
Kokosolie heeft een smeltpunt van rond de 24-26 °C en is daarom in ons klimaat meestal gestold, en dus een vet.
In tropische gebieden is heeft het meestal een vloeibare consistentie, een olie.
Zo'n twee derde van het droge gedeelte van het kokosvlees bestaat uit kokosolie/vet.
Kokosolie hoort wit te zijn.
Een bruinachtige kleur kan ontstaan als er iets van de bruine bast in de olie terecht is gekomen of door rook, als gevolg van het droogproces.

We onderscheiden verschillende soorten naar de kleur der vruchten, naar de geaardheid van de bladnerven of naar nog andere eigenschappen.
Vaak heeft het te maken met de leeftijd van de klapper.
Kelapa muda (beluluk) is de jonge noot, kelapa cengkir is iets ouder.
De kelapa degan is op de helft en de kelapa tua is een volwassen klapper.

Kokosolie verlaagt de cholesterol-HDL-cholesterolratio

De klapperboom of kokospalm, die de klappers of kokosnoten levert, groeit het best in de lage kuststreken.

Voor het meest geneeskrachtig houdt men de kelapa ijjo, dat is een laat rijpe soort, die grote vruchten heeft, die, zolang ze jong zijn, een groene kleur hebben in tegenstelling met de meeste andere variëteiten, waarvan de onrijpe vruchten geel of lichtbruin zijn.

Zeer jonge klappers, niet groter dan een vuist bijvoorbeeld, noemt de Javaan beluluk en wanneer ze niet geplukt, doch toevallig afgevallen zijn, beluluk lupa.
Deze worden gebruikt om er een zalf van te maken tegen moeilijk te genezen wonden.

Binnen in de dop van elke klapper bevindt zich vocht, dat klapperwater genoemd wordt.
Klapperwater van de kelapa ijo is een beproefd geneesmiddel bij vergiftigingen.
Dikwijls wordt het nog gemengd met klapperolie, vooral bij de. behandeling van vergiftiging van het vee en van honden.
Het klapperwater uit oude klappers helpt tegen santoninevergiftiging, welke ontstaat door het gebruik van mungsi arab (wormkruid).

Het klapperwater, dat bij gebrek aan andere dranken een best middel is, om de dorst te lessen, is het smakelijkst uit de klappers, die wel reeds hun volledige wasdom bereikt hebben, maar waarvan de dop nog niet verhard is.
Naarmate de vrucht groeit, zet zich tegen de binnenwand van de dop het witte vruchtvlees (eigenlijk kiemwit) af.
Bij jonge klappers is dit zacht; bij oudere wordt het harder.
Het jonge vruchtvlees wordt vaak als versnapering gegeten.

De rijpe noten worden gebroken en het vruchtvlees gedroogd.
Deze stukken vormen onder de handelsnaam copra (wat gedroogd vruchtvlees van de klapper is) een zeer belangrijk uitvoerproduct.
Het bevat een groot percentage vet, dat in Europa fabrieksmatig wordt gewonnen en een belangrijk bestanddeel is van de margarine en andere kunstmatig samengestelde spijsvetten.
Door het vruchtvlees van oude klappers te raspen en met water uit te persen, krijgt men de zogenaamde klappermelk of santen.
Santen is een onontbeerlijk ingrediënt bij de rijsttafel bereiding.
Het doet de rijst gemakkelijker verteren. In de Oostmoesson is het echter geraden, niet dagelijks sayur te eten, die met santen is klaargemaakt.
Vooral voor buiklijders en mensen met zwakke magen is het gebruik van veel santen slecht.

Klapperolie wordt gekookt uit santen of wel uit het geraspte klappervlees.
Deze olie wordt op uitgebreide schaal in de keuken gebruikt.
Vers is ze lang niet onsmakelijk, maar ze wordt snel oud en ranzig en krijgt dan een voor de Europeaan weerzinwekkende lucht.
Men kan het ranzig worden tegengaan, door een stukje kunir ( zie index) in de olie te leggen.
Is ze eenmaal ranzig, dan helpt het opkoken met wat verse klappermelk, of door er een stukje oud brood in te bakken, tot dit goed zwart is geworden.
De harde vruchtschalen, welke ook olie bevatten, worden verwerkt tot allerlei huishoudelijke artikelen.
De olie, daaruit getrokken, is een middel tegen kiespijn.
De as van de bloem- en bladscheden wordt gebruikt als laxeermiddel, wanneer geen enkel ander middel meer helpt.
Jonge, nog niet geopende klapper bladeren werken stoppend.

Te gebruiken bij:

  • Aambeien(droge)
  • Berg
  • Bloedingen (inwendige)
  • Brandwonden
  • Cholera
  • Darmbloeding
  • Diarree of buikloop
  • Dysenterie
  • Haaruitval
  • Haarverzorging
  • Haarwassing
  • Hoofdpijn door kouvatten
  • Hoofduitslag
  • Huiduitslag (jeukerige)
  • Jeuk
  • Kiespijn
  • Koorts
  • Laxeermiddelen
  • Lenden pijn
  • Maden
  • Malaria
  • Middelen ter bevordering van het urineren
  • Negenoog
  • Ontlasting bij kinderen
  • Ontlasting
  • Reumatiek
  • Schurft
  • Stijve nek
  • Stopmiddel
  • Vergiftiging
  • Verzwikking
  • Zwartwaterkoorts
  • Wonden (jeukerige)
  • Wonden (kap-)
  • Wonden (wassen, zuiveren en afsluiten van)
  • Wonden

Bereiding van inlandse azijn:

Palmsap laat men staan, waardoor het gaat gisten en alcohol wordt gevormd. Laat men de begonnen gisting doorgaan, dan maakt de alcohol plaats voor azijnzuur. Na een dag of acht is alles verzuurd en heeft men de inlandse azijn of cuka jawa. Bij het gisten is veel bezinksel gevormd, dat door filteren wordt afgescheiden. De rest, die 3 tit 4% azijnzuur bevat, en dus niet erg sterk is, is melkachtig troebel en zelf bij zorgvuldige filteren onmogelijk helder te krijgen.

kelapa - klapper - kokos

Waarschuwing: neem altijd eerst contact op met uw huisarts voordat u
gebruik maakt van de informatie, middelen en of (be)handelingen op deze websit


Creatie datum: 28/10/2020 16:13
Categorie: - M- Ziekten & Kwalen
Pagina gelezen 38 keren


Reacties op dit artikel

Er heeft nog niemand gereageerd.

Nieuws van den dag uit het voormalig Nederlandsch-Indië